Fotoğrafa biraz ilgi duyarak bu konuda kendini geliştiren arkadaşlarımın genelde ortak bir tutkuları vardır, çalışmalarını bir sergiye ya da kitaba dönüştürmek . (Hatta kitabın geliri bir sosyal sorumluluk projesine aktarılsa ne kadar iyi olur !)

 

En az bu tutku kadar ortak olan iki de şikayet vardır : Zamansızlık ve ekipmansızlık .

Proje çoktur ama “Ah bu bitmeyen dünya telaşından zaman yok” tur . Bir de hani o profesyonel (?) makinelerden , objektiflerden bizim de  olsa ; ne harikalar yaratırız !

 

“Can Sıkıntısı” nın tek var oluş nedeni bu iki şikayete karşı bir tepki taşıması . Sanatsal hiçbir iddia taşımamakla birlikte insan dilerse cep telefonu ile bile , her hangi bir seyahatte bile “bir şeyler” çekebileceğini anlatma derdi .

 

Göz ve beyin birlikte her fotoğrafı çekmeye yeter de artar bile ,yeter ki gönül istesin !

 

( Yukarıdaki fikirler ileri teknoloji ürünü ekipmanların önemini yok saymak amacı taşımamaktadır , F:2.8 bir objektif her zaman F:5.6 bir objektif’ten daha değerli olabilir , ama her durumda mutlaka gerekli midir ? )